بابایی روزت مبارک

سلام مامان درسا کوچولو ماشالله چقدر باسلیقه ای . من که امسال با این شکم گنده نتونستم واسه شوهرم کاری کنم انشالله سال دیگه البته اگه پرنیان هم نخواد مثل درسا از اون بازیا برام در بیاره خوشحالم که پرنیان نیومده دوستی مثل درسا پیدا کرد

مامان درسا جون خیلی ناراحت شدم با خوندن این نظر...
ببین نی نی وبلاگ آی پی ها رو نمایش میده برو ببین آی پیش چیه شاید یکی از خوانندگانت باشه و الان با یه اسم دیگه اومده کلا پیگیر شو و آی پیشو به نی نی وبلاگ بده تا شکایت کنن ازش...

نی نی وبلاگ جای عشق مادر و فرزندی و روابط دوستانس کسی حق نداره اسم تنفر از کسیو بیاره اونم یه مادر باور کن کلی اعصابم ریخت به هم

---

ببخشید عزیزم نمیخواستم ناراحتت کنم..
آی پی شو برداشتم عزیزم برای اینکه بفهمم کیه نظراتمم چک کردم اما مثل هیچ کدوم از آی پی هانبود فکر می کنم بعد از اینکه تو وبلاگ آوش نظر گذاشتم اومده وبم .
انقدر مهم نیست که بخوام شکایت کنم بالاخره جواب کارش را می بینه !!!

توروخدا ناراحت نباش دلم میگیره تو خودتو اعصبانی نکن بخدا بسپار عزیییزم باشه؟

---

دیروز ناراحت بودم الان خوبم نگران نباش.

فردا امتحان سخت درام توروخدا سر نماز واسم دعا کن خیلی سخته

---

ایشالا موفق میشی نگران نباش

شماخیلی باسلیقه این من اینوبه محض ورودبرای اولین باربه وب فهمیدم

واقعا ببخشید من نمیخاستم شما رو ناراحت کنم..باور کنید من خودم هم اون موقع که جواب شما رو خوندم خیلی گریه کردم..
من اون موقع خیلی اعصابم خورد بود چون من دیدم که دقیقا از روی اون وبلاگ کپی کرده بودین ولی ارزشش رو نداشت که شما رو ناراحت کنم..میدونم ناراحت شدین ولی باور کنید من هم خیلی نا راحت شدم و خیلی اشک ریختم...لطفا من رو ببخشید..این اخرین نظر منه و من دیگه اینجا نمیام... خواهش میکنم بقیه دیگه درباره ی من نظر ندن...انتظار ندارم من رو ببخشین...فقط خاستم بدونین که من هم خیلی ناراحت شدم..میدونید خوب من شرایطم با شما فرق داره.. شما خدا رو شکر سالمین...من هم یه زمانی داشجوی پزشکی دانشگاه تهران بودم اون موقع سالم بودم ..و فکر می کردم خیلی خوشبختم...بورسیه شده بودم داشتم مدارکم رو ترجمه می ردم...که یه دفعه....

چند ماهه که سرطان گرفتم ..بعد از شیمی در مانی یا خوردن قرص هام خیلی بهم میریزم...نمی دونم چطوری معذرت خواهی کنم....چند روزه فهمیدم که روزای اخرمه...از اونروز که جواب شما رو خوندم روز و شب دارم گریه میکنم..حتی همین حالا که این نظر رو میفرستم...گریه کردن برام خیلی بده اما دست خودم نیس...نمیدونم چرا اینطوری شدم...نمیخاستم ناراحتتون کنم...به هر حال مطمئن باشین که من دیگه اینجا پیدام نمیشه..قدر خودتون و درسا کوچولو تونو بدونید و از تک تک لحظه هاتون استفاده کنید...
قربان شما:
کسی که شما ازش متنفر شدید....

بدرود

---

سلام عزیزم اول درمورد همین خط آخر بگم من اصلا ازت متنفر نشدم ناراحت شدم و جوابتم تند دادم اما من حتی از ادمایی که مدام اذیتم می کنن هم متنفر نمیشم تنفر دل را سیاه می کنه بعد از خوندن نظرت دلم خیلی گرفت حتما انقدر حالت بد بوده که نتونستی خودت را کنترل کنی و هرچی بوده سر من خالی کردی فراموش می کنم که ناراحتم کردی توهم اگه دوست داشتی بازم بیا وبلاگ دخترم خوشحال میشم بازم برام نظر بذاری ایشالا که حالت خوب میشه و شفا می گیری هیچ وقت امیدت را از دست نده.
کسی که از این به بعد برای سلامتیت دعا می کنه.